Müziğin En Büyük Komplo Teorisi
432 Hz vs 440 Hz
Müziğin En Büyük Komplo Teorisi:432 Hz vs 440 Hz
Müzik ruhun gıdası mıdır yoksa zihnimizi kontrol eden gizli bir silah mı? Doruk Somunkıran’ın ‘432 Hz vs 440 Hz: Müziğin En Büyük Komplo Teorisi’ videosu, internetin en popüler efsanelerinden birini masaya yatırıyor. Videoda; ‘şeytanın frekansı’ olarak bilinen 440 Hz standardının Nazi kökenli olup olmadığı, antik medeniyetlerin gerçekten 432 Hz kullanıp kullanmadığı ve cymatics deneylerinin arkasındaki gerçekler bilimsel verilerle inceleniyor. Müzik teorisi, fizik ve tarihi harmanlayan bu içerik, duyduğumuz seslerin ardındaki gerçeği ve bu komplo teorisinin neden ticari bir sektöre dönüştüğünü merak edenler için aydınlatıcı bir kaynak.
432 Hz vs 440 Hz: Müziğin En Büyük Komplo Teorisi başlıklı Doruk Somunkıran’ın videosu, müzik dünyasında yıllardır dolaşan ve “şeytanın frekansı” olarak da adlandırılan 440 Hz standardı ile “evrenin frekansı” olduğu iddia edilen 432 Hz arasındaki tartışmayı bilimsel bir bakış açısıyla ele alıyor. Videoda anlatılan konuları başlıklar halinde detaylandırıyorum muzikogretmeni.net ailesi iyi seyirler..
1. 440 Hz ve 432 Hz Komplo Teorisi Nedir?
Müzik dünyasında, standart akort frekansı olan 440 Hz’in insanları agresifleştirmek, kaosa sürüklemek ve hatta histerik hale getirmek için bilinçli olarak seçildiğine dair bir komplo teorisi vardır. İddiaya göre 432 Hz ise “evrenin, sevginin veya doğanın frekansı”dır ve insanları iyileştirici bir güce sahiptir. Bu teoriye göre 20. yüzyılda dünyayı yöneten güçler (Naziler, Rockefeller ailesi vb.), toplumsal kontrolü sağlamak amacıyla 440 Hz’i dayatmıştır .
2. Müzikte Akort ve Standardizasyon Tarihi
Eskiden müzisyenler enstrümanlarını kendi içlerinde uyumlu olacak şekilde akort ederlerdi, ancak farklı gruplar bir araya geldiğinde uyumsuzluk sorunu ortaya çıkardı. İlk çözüm olarak diyapazon (akort çatalı) kullanılmaya başlandı, fakat bu da sadece yerel bir standart sağlıyordu. 19. yüzyılda frekans ölçümü mümkün hale gelince, orkestralar arasında bir standart oluşturulması gereği doğdu. Ancak “Pitch Inflation” (Akort Enflasyonu) denilen bir durumla, orkestralar daha parlak ve canlı ses elde etmek için akort frekansını sürekli yukarı çektiler. Sonunda enstrüman üreticilerinin de baskısıyla 1930’larda 440 Hz, ISO (Uluslararası Standartlar Örgütü) tarafından global standart olarak kabul edildi.
3. Antik Mısır ve Geçmişte 432 Hz İddiaları
Komplo teorisyenleri, Antik Mısır, Antik Yunan veya Tibet gibi medeniyetlerin enstrümanlarını 432 Hz’e göre akort ettiğini iddia eder. Ancak videoda bu iddia çürütülür; çünkü o dönemde “Hertz” (saniyedeki titreşim sayısı) kavramı ve saniyeyi hassas ölçebilecek teknoloji yoktu [17:16]. Antik enstrümanların yapıları gereği sabit bir frekansta kalmaları fiziksel olarak mümkün değildir; sıcaklık ve nem gibi faktörlerle akortları sürekli değişir. Ayrıca Beethoven ve Handel gibi bestecilerin diyapazonlarının 440 Hz veya 432 Hz olmadığı (örneğin Beethoven’ınkinin 455.4 Hz olduğu) kanıtlanmıştır [20:06].
4. Schumann Rezonansı ve “Evrenin Frekansı” Yanılgısı
432 Hz savunucuları, dünyanın rezonansının (Schumann Rezonansı) 8 Hz olduğunu ve 432 Hz’in bununla uyumlu olduğunu öne sürer. Ancak Schumann Rezonansı yerküre ile değil, atmosferin iyonosfer tabakası ile ilgilidir ve sabit 8 Hz değildir; 7.83 Hz civarındadır ve değişkendir [20:53]. Dolayısıyla müziği 432 Hz’e akortlamanın dünyayla rezonansa girmek gibi bilimsel bir temeli yoktur.
5. Cymatics (Saymatik) Deneyleri ve Görsel Manipülasyon
Videolarda sıkça görülen, 432 Hz verildiğinde kumların veya sıvıların mükemmel geometrik şekiller oluşturduğu (Cymatics) deneyleri aslında bir göz boyamadır. Bu şekiller frekansın “sihrinden” değil, kullanılan plakanın boyutları ile frekansın dalga boyunun eşleşmesinden kaynaklanır [29:27]. Plakanın boyutunu değiştirerek herhangi bir frekansı (örneğin 445 Hz’i) “sihirli” gibi göstermek mümkündür.
6. Dinleme Testi: 440 Hz vs 432 Hz
Videoda izleyicilere aynı melodi hem 440 Hz hem de 432 Hz akortlanmış piyano ile dinletilir. Aradaki farkın sadece tonun biraz daha pesleşmesi (kalınlaşması) olduğu, bunun dışında ruhsal bir etkisi olmadığı gösterilir [11:26]. 432 Hz’in daha “tok” veya “sıcak” gelmesi sadece frekansın düşüklüğünden kaynaklanır; daha da düşürüldüğünde ses daha da kalınlaşır ancak bu “sihirli” olduğu anlamına gelmez.
7. Teknolojik İmkansızlıklar ve Ticari Boyut
1930’larda veya 40’larda insanlara sabit bir 440 Hz “şeytan frekansı” dayatmak teknik olarak imkansızdı. Çünkü o dönemin gramofon ve pikaplarında motor devri sabit kalamazdı; pil azaldıkça veya kayış gevşedikçe müzik yavaşlar ve frekans kendiliğinden düşerdi [25:27]. Günümüzde bu teorinin popüler olmasının arkasında ise ticari bir motivasyon yatmaktadır. Telif hakkı olmayan klasik eserleri 432 Hz’e çevirip “şifalı müzik” etiketiyle yayınlayarak milyonlarca dinlenme (ve gelir) elde eden bir sektör oluşmuştur [32:35].
Videoyu Doruk SOMUNKIRAN hocanın anlatımıyla dinlemek için tılayın.
